Πληροφορική στο Σχολείο

Πληροφορική στο Σχολείο
με αφορμή ένα κείμενο :

Η πληροφορική στα σχολεία είναι σαν την πάλαι ποτέ σεξουαλική αγωγή.
του
SykoFantiS_Bastoyni

αντιγράφω τις πρώτες αράδες:



για το πλήρες κείμενο
εδώ.

Χωρίς πρόθεση παράφρασης θα τόνιζα από το κείμενό του:

1. πληροφορική ως ένα εργαλείο εκπαίδευσης
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ

2. αυτόνομο αποστειρωμένο μάθημα χωρίς καμία χρηστική αξία ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ

3. καλώς η πληροφορική δεν έχει την τιμητική της  σήμερα
ΕΥΧΗ και ΚΑΤΑΡΑ

Ένας πιτσιρικάς στα σχόλια δίνει ρέστα λέγωντας:

Η ανθρώπινη λογική δεν ακολουθεί πάντα την μαθηματική.

Ξεκινώ ορίζοντας μερικές έννοιες.

Α. Σχολείο.
Για τον ορισμό του ισχύει ότι ίσχυε πάντα.
Για ποιό συγκεκριμένο σχολείο μιλάμε;
αυτό που αποτελείται από τους :
Δασκάλους/καθηγητές Του,
Μαθητές Του και
Γονείς Του.
Για παράδειγμα:
Δεν θεωρώ ίδιο, ένα σχολείο που έχει επιλέξει
διαδραστικούς πίνακες των 500 ευρώ όπως τόσοι Έλληνες
της σχολικής κοινότητας κατάφεραν με το Nintendo Wii,
με εκείνο που περιμένει τους διαφημισμένους του Υπουργείου
με τα 2.500 αβάντα σε εταιρίες και εισαγωγείς.
Άλλο παράδειγμα;
Εκείνα τα 500ρια NetBook που δεν τα έχουν πάρει ούτε μία
φορά στο σχολείο οι μαθητές, ισχύει για όλα τα σχολεία;;;

Β. Μαθητές
Δεν θέλω να τους χαιδέψω τα αυτιά λέγοντας
«Η λογική βάση:  Το σχολείο ανήκει στην σχολική του κοινότητα
όπου η πλειοψηφία είναι οι μαθητές και στην Δημοκρατία οι
πλειοψηφίες έχουν τον ρόλο να αποφασίζουν

γιατί έτσι καθαρίζουμε εμείς οι υπόλοιποι, ρίχνοντας τις ευθύνες
στα παιδιά ζητώντας τους και τα ρέστα κάποτε.
Όμως θα ήθελα να τους φωνάξω :
οι μαθητές θα πρέπει να παίρνουν ΚΑΙ αυτοί το μάθημα στα χέρια
τους ζητώντας, απαιτώντας απαντήσεις και λύσεις στα προβλήματά τους.
Δεν θα είμαι εγώ που θα τους πω για ΟΛΑ. Ας αποφασίσουν εκείνοι.

Γ. Δάσκαλοι/Καθηγητές
Αυτοί που μπορούν να γράψουν σωστά την λέξη «ειδιοποιός» που
είναι η διαφορά τους, από εμάς, μιάς που
υπήρξαν μαθητές,
είναι/θα γίνουν γονείς
αλλά πρέπει να διδάξουν.
Έχουν άποψη και φαίνεται σε κείμενα όπως αυτό.
Σε εσάς βασιζόμαστε
για να παροτρύνετε σε πρωτοβουλίες,
να ανεχτείτε
θετικές παρεμβάσεις μαθητών,
να αντισταθείτε σε
κακούς Κεντρικούς σχεδιασμούς και
να διδάξετε περισσότερο με το
ήθος της συμπεριφορά σας
παρά με το στείρο – απονευρωμένο τρόπο της απο έδρας παράδοσης.

Δ. Γονείς και όχι κηδεμόνες
Αν πιστεύουμε ότι, οι μαθητές, όπως κάναμε εμείς,  μόνον  από την
θρησκευτικού θα πρέπει να «κλέβουνε» την ώρα και να κάνουνε
συζητήσεις για θέματα που τους αφορούν – κάπου κάνουμε λάθος.
Θα πρέπει καθαρά και ξάστερα να τους πούμε:
Αν εμείς το κάναμε στην ώρα των θρησκευτικών γιατί δεν αντέχαμε και εξέταση
στο μάθημα και σας οδηγήσαμε στην αποτυχία μας αυτή, εσείς
ξεκινήστε από ΤΩΡΑ σε ΟΛΕΣ τις ώρες και κάτι καλύτερο θα βγει.
Ας πάρουμε ως μπούσουλα τα λόγια της πολιτικού που η εμμονή στις
ίδιες αξίες, της ιδεολογίας της, προσδίδουν και μία καθαρότητα που
οδηγεί στην
γνησιότητα των λόγων, εφόσον δεν αλλάζουν διαρκώς:
«Βεβαίως, δεν μπορούμε να παραπέμψουμε τις σπουδές των παιδιών μας
μετά από 10, 20 χρόνια που μπορεί να συμβεί κάτι καλύτερο

Άντε αποκτήσαμε και την πολιτική κάλυψη.
Αν δεν απαιτήσαμε στις δουλειές μας την συμμετοχή μας στα κέρδη ώστε
τώρα, να δίνουμε την συμμετοχή μας στις ζημιές, όπως μας απαιτούν, ας μην
κάνουμε το ίδιο λάθος στα παιδιά μας.
Απαιτούμε τα ΠΑΝΤΑ για αυτά και αν μας πουν του χρόνου, τότε γινόμαστε
ικανοί να τα
προσφέρουμε σήμερα.
Εθελοντική εργασία στην σχολική κοινότητα και αν κάτι προσφέρω σε αυτήν
το παιδί μου θα το εισπράξει.

Μετά τους ορισμούς οι αφορισμοί.

Ένα εξίσου παλιό ανέκδοτο όπως η «σεξουαλική αγωγή» ήταν στα χρόνια
τα παλιά τα «εργαστήρια» στα σχολεία. Φυσική με πείραμα, για τα Ελληνικά
δεδομένα, δεν ήταν Φυσική αλλά κάτι αΦύσικο. Για την χημεία δεν μιλάμε, ίσως
γιατί οι Άραβες το έχουν παρακάνει με τις βόμβες λιπασμάτων.
Έπειτα ήρθε το computeράκι και κάτι μου θυμίζει ότι μας άφησαν σε κάποιες
εξετάσεις να το έχουμε μαζί μας. Ευτυχώς δεν δημιούργησε ο Κεντρικός σχεδιασμός
μάθημα ειδικό για τις αριθμομηχανές αλλά μία όμορφη πρωία μας άφησαν να τις
χρησιμοποιήσουμε.

Η μαμά μου είχε κάνει κάτι ανάλογο με το κουτάλι που μου το έδωσε να το
χρησιμοποιήσω ως μέσο για την πρόσληψη του φαγητού μου. Δεν μου είπε
από τι είναι φτιαγμένο, ούτε πως φτιάχτηκε. Πάρε το. Θα το χρειαστείς. Και
που και που, καμμία χρηστική συμβουλή του τύπου :
ΜΗΝ ΤΟ ΚΡΑΤΑΣ ΑΝΑΠΟΔΑ! ΜΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΦΑΙ. ΠΟΙΟΣ
ΘΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ;

Δεν βλέπω κανένα λόγο ενάντια στην λογική: ο Υπολογιστής να έχει την ίδια
μοίρα στην καθημερινή ζωή του Παιδιού.
Αν εσύ γονέα αφήσεις να πάρει το παιδί το «σύγχρονο κουτάλι» στην τουαλέτα
θα σου θυμίσω ότι η δική σου μαμά δεν σε άφηνε.

Τώρα για το Σχολείο ότι ισχύει στο καθένα. Έχει «κουτάλια»; τότε εντάξει.
Δεν έχει; Δώστου από το σπίτι.
Άλλωστε οι πολίτες που αγαπούν το Κράτος μπορούν να κάνουν χρήση του
φαινομένου «Προμήθειες Ελληνικού Δημοσίου»:
οι εισαγωγείς πωλούν 298 ευρω τα στοκαρισμένα 500αρια NetBook στην ελεύθερη
αγορά.
Δυστυχώς Άδωνι μου έχεις δίκιο*, αν το Αλβανάκι συμμαθητής δεν έχει θα πρέπει να  εντάξουμε στην σχολική κοινότητα την ανταλλακτική συνήθεια. Ο σύλλογος Γονέων
επιβαρύνεται μόνο με την δαπάνη της τελευταίας τάξης για αγορά υλικών.
Μιάς που το nintendo δεν θα το χρειάζεσαι εσύ δώστο στην τάξη που σε ακολουθεί και
πάει λέγωντας.
Α ρε πρωτάκια τύχη που έχετε!. Ελπίζω να αφήσατε κάτι στα νηπιαγωγεία.

*Ο πανέμορφος φίλος μου, πάντα μου λέει, ότι πρέπει να βάζουμε πάνω από όλα το παιδί μας
και για αυτό να μην ανεχτούμε, ποτέ, τους μαθητές δύο ταχυτήτων γιατί θα τραβούν πίσω
το δικό μας παιδί.

Αγγλικά στην τάξη με τηλεδιάσκεψη σε Ουαλλία για να καταλάβει ο μαθητής ότι
«Αγγλικά δεν είναι μόνο του Λονδίνου» . Skype it. και άσε τους άλλους να μιλούν
για πρόκληση σύγχυσης. Οι ίδιοι είναι που μιλούσαν για «Καινά Δαιμόνια».
Αγαπητοί Έλληνες μαθητές, μην δείχνετε έκπληξη, υπάρχουν τάξεις στο εξωτερικό
που κάνουν μάθημα Νέα Ελληνικά.(σαρκαστικά θα συμφωνήσω μαζί σας, για
την βλακεία τους, αφου σε τι θα τους χρειαστούν; αλλά για να το εκμεταλευτείτε
εσείς, μιά χαρά είναι.)

Δεν θα ήθελα να μακρυγορήσω για κάθε μάθημα και πως θα μπορούσε να
χρησιμοποιηθεί  η κουτάλα πρόσληψης γνώσης.
Άλλωστε νεο-βαρβαριστί «τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται»

Ξεχωριστό μάθημα για το «σύγχρονο κουτάλι» μιας που είναι πολυσύνθετο μηχάνημα;
Ναι, γιατί όχι και Μπράβο! στην κοινότητα για ότι έχει καταφέρει έως τώρα.
Συνεχίστε και έστω την μία ώρα μαθήματος ψηφιοποιήστε μισή ώρα από κάποιο
άλλο κλασικό (πχ Ιστορία). Κοιτάχτε τα
αποτελέσματα.
Βρείτε την λέξη που ταιριάζει όταν η εργασία του ενός γίνεται κτήμα όλων.

«Ψηφιακή αγωγή» ή / και «Διαδικτυακή αγωγή»
Μου θυμίζει «Αγωγή του Πολίτη» που μας έφερε στην σημερινή κατάντια και
θέλω μετά βδελυγμίας να το απορρίψω.
Έλα όμως που κάποιος με το κύρος της Αυθεντίας θα πρέπει να πεί:
“στην Αμέρικα είναι ήδη έτοιμος(;) ο Νόμος που επιτρέπει την αλλαγή του
ονόματος, μετά την ενηλικίωση, για να σβηστούν τα ίχνη της ανήλικης ζωής
στο διαδίκτυο”

Επικίνδυνο το κουτάλι ή το πιρούνι;

Ο νους μου ταξίδεψε σε παρελθόντες χρόνους και τόπους εκεί που ο πατέρας,
μου έλεγε :
προσοχή στο σινεμά μην παίρνεις καραμέλες από αγνώστους γιατί θα έχουν ναρκωτικά.
Μία κάποια, τέτοια, φρίκη, πέρασα πρόσφατα όταν η εξάχρονη ήρθε από το σχολείο
και μου είπε έλα να σου δείξω τι κάναμε στο πρώτο σχολικό μάθημα πληροφορικής.
Γκουγκλ κατευθείαν και σελίδες με παιχνίδια.
Ζήτημα χρόνου ο συμμαθητής να δείξει την σελίδα που δεν «πρέπει» και δεν μπήκα
καν στον κόπο να ασχοληθώ αν υπάρχουν φραγές κτλ.
Μπροστά στο δίλλημα : Πρόσεχε το Internet είναι κακό, αναρωτήθηκα αν ο πατέρας μου
ΗΞΕΡΕ τελικά ότι αυτό που μου έλεγε ήταν μ@λ@κιες…
Αποφάσισα λοιπόν να μην παίξω το, χαμένο από χέρι, παιχνίδι της αποτροπής.

Ναι, μέσα μαζί σου και κοίτα να δεις, αν αυτό με ρώτησες, άκου και αυτά, κι αυτά ως
πληροφορίες και ας παραπονιέσαι ότι : –Μα, βρε, μπαμπά εγώ σε ρώτησα μόνον αυτό
Όλοι εμείς, ας μην κρύβουμε τις γνώσεις μας πίσω από τα συμπεράσματα που μας οδηγούν.
Πάμε πάλι. Γνωρίζω ότι είναι επικίνδυνο. Βράσε το συμπέρασμα μου και πάρε τα στοιχεία
που με οδήγησαν σε αυτό.
Στο δίκτυο δεν σβήνεται τίποτα. Αυτό θέλω να το ξέρεις. Αποφάσισε εσύ.
Πριν αποσώσεις την τελευταία λέξη στον λόγο σου, ο αντίλογος έχει ήδη δημιουργηθεί – κάπου
εκεί έξω. Πόλεμος του διαδικτύου.
Σε καταστάσεις: που ότι και να κάνεις λάθος θα είναι, κάνε το καλύτερο που μπορείς!
(τσιτάτο παρμένο από κοριτσίστικο άλμπουμ της εποχής μου)
Παιδί μου, σε παρακαλώ, φρόντισε και στα σαράντα σου, να βάζεις μπροστά σε κάθε απάντηση
που παίρνεις, εκείνο το τεράστιο ΓΙΑΤΙ που με έκανε να λατρέψω το πνεύμα σου όταν πρωτομίλησες.

Επίλογος ή άνω τελεία

Το σχολείο είναι το μετερίζι για την επόμενη επανάσταση.
Οι άλλοι χώροι έχουν διαβρωθεί και αλλοτριωθεί τόσο πολύ που μόνο μιά φωτιά μας σώνει.
Αν δεχτείς τον πρώτο σου συμβιβασμό στην γνώση θα έρθουν σαν χιονοστιβάδα οι επόμενες
χωρίς καν να το καταλάβεις. Έτσι την πατήσαμε εμείς και αποτύχαμε.
Δημοκρατία στο πολίτευμα. Φεουδαρχία στην εταιρική διακυβέρνηση. Αριστοκρατία στις θέσεις κλειδιά. και ο μύλος μας άλεσε σε σκόνη.
Εμείς ΑΠΟΤΥΧΑΜΕ.
Οι λέξεις χάσανε το νόημά τους και ασύνδετες τριγυρνάνε στο μυαλό μας δημιουργώντας την
ενοχή : πως στο διάολο μεταφράζεται η Αγγλική λέξη exegesis στα Ελληνικά;
Μπλέξαμε με τους -ισμούς και καταλήξαμε να σας αφήνουμε αστεϊσμούς και μόνον.
Καπιταλισμός; εντάξει αλλά εκείνον τον καλό με τις σταθερές αξίες για να ξέρουμε που πάμε.
Κομμουνισμός; μαζί σας. Αλλά τώρα! Οχι δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα και περίμενε 10, 20 χρόνια.
Σοσιαλισμός; ότι πείτε. Αλλά με στοιχειώδες κέντρο αποφάσεων όχι την Κεντρική επιτροπή αλλά την
συνέλευση της γειτονιάς(;)
Ζήτα να μάθεις. Όλα μπορούν να γίνουν γνωστά στις σημερινές λεωφόρους της πληροφορίας και μόνο
μία έλλειψη θα κάνει εντονότερη την παρουσία της:
Η έλλειψη δικαιολογίας.

Advertisements
This entry was posted in Σκέψεις, Rtme in Pc and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Πληροφορική στο Σχολείο

  1. Ο/Η S.P. λέει:

    Πριν από λίγο έκλεισα το τηλέφωνο μετά από συζήτηση με μια φίλη.
    Έτυχε να έχω διαβάσει και το άρθρο του @SykoFantiS_Bastoyni και
    γελούσαμε που της περιέγραφα την απάντηση του μαθητή που έγραφε
    άτονα και κάναμε προβλέψεις για την ηλικία του. Και τότε η φίλη με
    ρώτησε αν ήξερα τι σημαίνει η στ’ τάξη. Της είπα η έκτη, αλλά αυτή
    επέμενε το στ’ τι σημαίνει. Τώρα που το κλείσαμε μπορώ να πω ότι
    με τα όσα μου είπε μάλλον … φανταζόταν πολλά.
    Πριν τα ξεχάσω ξεκινώ την καταγραφή:
    «Το στ’ σημαίνει «σίγμα τελικό» [ς] και είναι των αρχαίων ο αριθμός
    έξι. Οι αρχαίοι έγραφαν μόνο με κεφαλαία χωρίς κανένα τόνο.
    Τα μικρά γράμματα τα χρησιμοποιούσαν μόνο για αριθμούς και
    (άκουσον – άκουσον) έβαζαν τόνους και σύμβολα στα μικρά για
    τις χιλιάδες κτλ. Ειδικά σε αυτούς τους αριθμούς – γράμματα πεζά
    υπήρχαν και μερικά άλλα σύμβολα (κάτι σε δίγαμμα μου είπε).
    Τα τρελά, ότι δεν χρησιμοποιούσαν πολύ τα άρθρα γιατί έκλειναν
    την λέξη και η κατάληξή της φανέρωνε πολλά, μπορεί και να είναι
    αλήθεια, έχει τελειώσει φιλολογία. Μετά μου είπε ότι η ορθογραφία
    στους αρχαίους ήταν φωνητική. Δηλ. το ωμέγα στην λέξη το έλεγαν
    σαν όμικρον διπλό(!) και κάτι για μακρά και βραχέα φωνήεντα.»
    Για τους αριθμούς ξέρω ότι οι σημερινοί είναι αραβικοί. Έχω
    χρησιμοποιήσει και το Α Β Γ ως αρίθμηση αλλά ποιός ηλίθιος
    σκέφτηκε το σίγμα τελικό να γράφεται έτσι [ΣΤ] αντί [ς]; Για τα
    περισσότερα από τα άλλα που μου είπε και σίγουρα έχω ξεχάσει,
    ήδη, μερικά, δηλώνω άγνοια αλλά και περίεργος να μάθω.

    Γιατί πήραμε τόσο
    αποσπασματική,
    ασύνδετη
    Σχολική Γνώση;;;

    που με κάνει να
    σκεφτώ
    «υπερβολικά ύποπτα»…

    ΥΓ. Η φίλη, μου είπε ότι αν ο μαθητής έγραφε με κεφαλαία θα ήταν
    ΕΛΛΗΝΑΣ.

    Καμία εξήγηση κανείς;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s